Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
ZAMKNIJ X

Do Joachima Lelewela - interpretacja

Geneza utworuWiersz adresowany do profesora historii Joachima Lelewela, wykładowcy i nauczyciela Adama Mickiewicza i pozostałych
Opis sytuacji lirycznejWiersz jest hołdem składanym profesorowi historii, Joachimowi Lelewelowi. Autor, jego student,
Opis podmiotu i przedmiotu lirycznegoPodmiot liryczny bezpośredni, zbiorowy (zaimki: „nas”,
Analiza i interpretacja wierszaWiersz pisany trzynastozgłoskowcem, rymy parzyste a-a, b-b. Utwór ma formę panegiryku, czyli uroczystego tekstu pochwalnego do profesora Joachima Lelewela. Autor wychwala zalety nauczyciela: „Ty, co nie dozwoliłeś tylu księgom kłamać,/ Z samego kłamstwa prawdy umiejąc wyłamać”, nazywa go orędownikiem prawdy, wybitnym umysłem, a jednocześnie pozwala sobie na pewną familiarność, umieszczając na początku wersów okrzyki: „Lelewelu!”.

Mickiewicz zwraca uwagę, że wartości przekazywane przez wykładowcę studentom to nie czysta historia, ale pewne odwieczne prawdy na temat tego, jak żyć. To nawiązanie do wartości oświecenia i wiary w naukę i